SAMADHI-Jedinstvo svijesti i postojanja

Postojanje i svest o postojanju sačinjavaju sve-što-jeste, i ništa nije moguće izvan toga.
U svojoj osnovi oni su jedno; međutim, izražavaju se kao da su odvojeni, naizgled stupajući u međusobni odnos,
na takav način da odnos između svesti i postojanja is-tovremeno stvara i omogućava širok spektar ovog drugog:
celu prirodu i čitav kosmos.
Odnos između njih je takav da priroda i kosmos postoje kao težnja da celokupno postojanje
dovedu u svest, u svim njegovim aspektima i mogućnostima. Sve-što-jeste manifestuje se kao sve-što-može-biti;
to je božanska svest. Naš um je samo jedan činilac koji, poput prizme, razlaže jedinstvenu svetlost božanske svesti na
čitav spektar postojanja. Izvan našeg uma, postojanje i svest su jedno — božanski Apsolut.


Kada je čovek svestan ne samo postojanja, niti samo svesti o postojanju, već i sebe kao središnje figure u odnosu
između svesti i postojanja, tada je taj čovek potpuno prosvetljen, odnosno ostvario je svoju transcendentalnu suštinu.

Potpuno ostvareno jedinstvo svesti i postojanja u čoveku događa se kao samadhi.

Ovde ćemo doprineti tom jedinstvu tako što ćemo ga detal-jno opisati,
onako kako se ono odvija kako unutrašnje tako i spoljašnje u čoveku, kroz svest o psihoenergetskim centrima ili čakrama.

Svest i postojanje povezani su u ljudskim čakrama.