Sistem sânkhye, najstarije nauke o prirodi i svesti, počiva na dualizmu dva principa: puruše i prakrti.
Puruša je transcen dentalni princip duha i svesti, a prakrti osnova bića i sveg postojanja, cela manifestovana
priroda u svim svojim dimenzijama i razmerama.
U drugim filozofijama i religijama sadržan je ovaj isti princip dualizma, ali uslovljen i izmenjen, princip puruše je
projektovan u ideji Boga, svega dobrog i duhovnog, onostranog, nebeskog, a prakrti u predstave ‘ niže prirode ’
i svega negativnog i uslovljavajućeg, ‘ ovozemaljskog ’ i materijalnog. Samo su u sistemu sânkhye ova dva
temeljna principa ostala potpuno čista od svih mentalnih, ideoloških, verskih i simboličkih modifikacija.
Pojam puruša u sânkhyi znači čovek, a to znači da sânkhya transcendentalnu svest, koja je u osnovi
prirode i postojanja, indentifikuje kao čovekovu suštinu ili dušu. U tome je važnost oživljavanja sânkhye danas,
kada su predstave stvarnosti postale otuđene od čoveka, zagađene i zloupotrebljene više nego ikad, kada je
čovekova duša pred najvećim izazovima. Čistota objektivne percepcije stvarnosti važnija je danas nego ikada.
Nauka budućnosti može biti samo objektivna, a to znači da će počivati na čovekovoj suštini i prirodi kakva jeste, i
njihovoj sinergiji. Zato je ovde obnovljena sânkhya, drevna nauka o objektivnoj svesti, pomoću svih najnovijih
naučnih uvida u prirodu stvarnosti.
Sânkhya kao nauka o svesti bila je u osvit civilizacije osnova naučne prakse sistematskog osvešćenja čovekovog,
joge, sažete u Patanjđalijevom delu Joga sutre . Danas je kao takva potrebna da bude osnova buduće nauke koja
će afirmisati život u skladu sa svešću, koja će služiti čoveku i biti izraz njegove duše.
Puruša je transcen dentalni princip duha i svesti, a prakrti osnova bića i sveg postojanja, cela manifestovana
priroda u svim svojim dimenzijama i razmerama.
U drugim filozofijama i religijama sadržan je ovaj isti princip dualizma, ali uslovljen i izmenjen, princip puruše je
projektovan u ideji Boga, svega dobrog i duhovnog, onostranog, nebeskog, a prakrti u predstave ‘ niže prirode ’
i svega negativnog i uslovljavajućeg, ‘ ovozemaljskog ’ i materijalnog. Samo su u sistemu sânkhye ova dva
temeljna principa ostala potpuno čista od svih mentalnih, ideoloških, verskih i simboličkih modifikacija.
Pojam puruša u sânkhyi znači čovek, a to znači da sânkhya transcendentalnu svest, koja je u osnovi
prirode i postojanja, indentifikuje kao čovekovu suštinu ili dušu. U tome je važnost oživljavanja sânkhye danas,
kada su predstave stvarnosti postale otuđene od čoveka, zagađene i zloupotrebljene više nego ikad, kada je
čovekova duša pred najvećim izazovima. Čistota objektivne percepcije stvarnosti važnija je danas nego ikada.
Nauka budućnosti može biti samo objektivna, a to znači da će počivati na čovekovoj suštini i prirodi kakva jeste, i
njihovoj sinergiji. Zato je ovde obnovljena sânkhya, drevna nauka o objektivnoj svesti, pomoću svih najnovijih
naučnih uvida u prirodu stvarnosti.
Sânkhya kao nauka o svesti bila je u osvit civilizacije osnova naučne prakse sistematskog osvešćenja čovekovog,
joge, sažete u Patanjđalijevom delu Joga sutre . Danas je kao takva potrebna da bude osnova buduće nauke koja
će afirmisati život u skladu sa svešću, koja će služiti čoveku i biti izraz njegove duše.
Slične knjige:
Nedavno gledane knjige:
